DIETA OPTYMALNA W INSULINOOPORNOŚCI - Instytut Sanvita

Sanvita Logo


Informacja oraz rezerwacja telefoniczna +48 535 300 340
Wyślij SMS o treści "wizyta" - oddzwonimy!

DIETA OPTYMALNA W INSULINOOPORNOŚCI

| Kategoria: Artykuły |

Napisane przez

 

 

 

 

 

Insulinooporność stanowi coraz częściej pojawiający się problem zdrowotny zarówno wśród osób z
otyłością, ale także wśród osób z nadwagą i prawidłową masą ciała. Nieodłącznym elementem
leczenia insulinooporności jest zmiana stylu życia – zwiększenie aktywności fizycznej oraz
stosowanie odpowiedniej diety, w czym może pomóc dietetyk kliniczny. Jak powinna wyglądać
taka dieta oraz czy istnieje jedna dieta optymalna dieta w leczeniu insulinooporności? Odpowiedzi
na te pytania postaramy się dostarczyć w tym artykule, którego autorką jest nasza specjalistka, dietetyk kliniczny Klaudia Wiśniewska.

 

Insulinooporność (ang. insulin resistance, IR) to zaburzenie homeostazy glukozy, czyli stan polegający
na zmniejszeniu wrażliwości tkanek docelowych na insulinę pomimo jej prawidłowego lub
podwyższonego stężenia w surowicy krwi. Wrażliwość tkanek na insulinę zależna jest przede
wszystkim od czynników genetycznych, ale także od aktywności fizycznej i stopnia i rodzaju otyłości.

Nieleczona insulinooporność może prowadzić do licznych komplikacji zdrowotnych, do których
zaliczyć możemy przede wszystkim takie schorzenia jak: cukrzyca typu 2, choroby układu krążenia,
zespół policystycznych jajników (PCOS) czy niealkoholowe stłuszczenie wątroby.

 

Pierwszym krokiem leczenia insulinooporności powinno być postępowanie niefarmakologiczne
podejmowane najlepiej pod okiem specjalisty dietetyka polegające na zwiększeniu aktywności
fizycznej i modyfikacji dotychczasowej diety prowadzące do optymalizacji masy ciała.

Jaka dieta w insulinooporności?

Na to pytanie trudno jest znaleźć nawet w fachowej literaturze jednoznaczną odpowiedź ,ponieważ
nie ma jednej i uniwersalnej diety dla osoby chorej na insulinooporność. Dieta powinna być oparta
o zasady zdrowego żywienia oraz dobrana w zależności od samopoczucia, trybu pracy i wyników
badań laboratoryjnych pacjenta. Pomocne w optymalizacji diety jest także badanie składu ciała, które może wykonać dietetyk w gabinecie . Badania naukowe dostarczają nam jednak pewnych ogólnych wytycznych.

 

Ilość posiłków w insulinooporności

Ilość posiłków w ciągu dnia powinna być dobrana bardzo indywidualnie i korzystnie skonsultować
jest tą kwestię z dietetykiem i lekarzem. Najczęściej rekomenduje się spożycie 4 posiłków o
podobnych porach w ciągu dnia w odstępach mniej więcej 4 godzinnych. Jest to model, który u
pacjentów z insulinoopornością sprawdza się najczęściej. Równomierny rozkład posiłków w ciągu
dnia i ich regularne spożycie zwiększy prawdopodobieństwo realizacji zapotrzebowania na
poszczególne witaminy i składniki mineralne oraz dostarczenia odpowiedniej ilości energii w ciągu
dnia. Ilość posiłków zależna jest natomiast od wielu czynników, m. in. od wyników badań
laboratoryjnych, chorób współtowarzyszących, aktywności w ciągu dnia i stylu życia. W niektórych
przypadkach – zależnie od wyników badań rekomenduje się spożycie 3 posiłków lub wręcz odwrotnie
– 5 i 6 posiłku w godzinach późno wieczornych.

 

Optymalna dieta w insulinooporności?

 

Aktualnie nie ma żadnych oficjalnych wytycznych wskazujących na konkretny rodzaj diety, którą
należy stosować w insulinooporności. Jednakże na podstawie dostępnych badań naukowych
najbardziej odpowiednimi dietami i najlepiej przebadanymi pod kątem wpływu na gospodarkę
węglowodanową wydają się być dieta śródziemnomorska oraz dieta DASH. Powszechnie uznaje się
również, że dieta stosowana w zaburzeniach tolerancji glukozy powinna opierać się głownie na produktach o niskim indeksie glikemicznym (0-55). Podobnymi wytycznymi można się również
kierować w przypadku insulinooporności. Wydaje się zatem, że dieta stosowana w
insulinooporności powinna stanowić racjonalne połączenie diety śródziemnomorskiej, diety DASH
oraz diety o niskim indeksie glikemicznym.

Najważniejsze zasady diety w insulinooporności

Produkty o niskim indeksie glikemicznym powinny stanowić podstawę każdego z 4-5 posiłków. Jako
dodatek do posiłków można użyć produktów o średnim indeksie glikemicznym (55-70) w mniejszej
ilości niż te o niskim indeksie glikemicznym. Natomiast produkty o wysokim indeksie glikemicznym
(>70) powinny występować w jadłospisie jak najrzadziej. Podstawę diety powinny stanowić surowe
warzywa, zbożowe produkty pełnoziarniste i surowe owoce, które jednocześnie dostarczą nam
odpowiedniej ilości błonnika pokarmowego korzystnie wpływającego na gospodarkę
węglowodanową. Jednocześnie należy pamiętać o unikaniu zbyt dużego spożycia fruktozy
pochodzącej z soków, napojów i produktów przetworzonych. Informację o zawartości fruktozy,
syropu wysokofruktozowego, glukozowo-fruktozowego w produktach spożywczych znaleźć można
na etykiecie opakowania. Niewskazane jest również stosowanie fruktozy jako zamiennika cukru.
Badania wykazują, że dieta zawierająca znaczne ilości fruktozy może przyczyniać się do powstania i
rozwoju insulinooporności. Ponadto należy wyeliminować spożycie słodkich napojów gazowanych i
niegazowanych oraz ograniczyć tak jak to możliwe spożycie słodyczy i wyrobów cukierniczych.
Uzupełnieniem powinny być produkty dostarczające pełnowartościowego białka: ryby, rośliny
strączkowe, chude mięso drobiowe, jaja oraz odtłuszczony nabiał (do 2% tłuszczu).

Głównym źródłem tłuszczu powinny być przede wszystkim tłuszcze roślinne. Dieta powinna uwzględniać
jednonienasycone (oliwa z oliwek, oliwki, awokado) i wielonienasycone kwasy tłuszczowe (tłuste ryby
morskie, orzechy, siemię lniane, nasiona chia), które wykazują charakter przeciwzapalny.
Jednocześnie należy ograniczyć w diecie spożycie nasyconych kwasów tłuszczowych znajdujących
się w produktach pochodzenia zwierzęcego, takich jak: smalec, słonina, boczek, tłuszcz mleczny, tłuste
mięsa, podroby oraz pochodzenia roślinnego, takich jak: kokos i wiórki kokosowe, olej kokosowy i
palmowy. Należy też ograniczyć spożycie kwasów tłuszczowych typu trans tak bardzo jak tylko to
możliwe ze wzglądu na ich prozapalny charakter. Wytwarzane są one w procesie utwardzania olejów
roślinnych metodą uwodorniania, a ich główne źródła stanowią złej jakości margaryny, tzw. twarde,
produkty instant, głownie: zupy w proszku, sosy i dressingi w proszku, gotowe i półgotowe potrawy i
dania złej jakości, gotowe ciasta i wyroby cukiernicze. Ważne jest również, aby wszystkie ewentualnie
pojawiające się w ciągu dnia słodkie przekąski i napoje zawierające wysoką wartość energetyczną
dołączyć do posiłku, a nie spożywać pomiędzy posiłkami.

Sposób przygotowywania posiłków

Odpowiedni sposób przygotowywania posiłków również będzie miał niezwykłe znaczenie w
kontekście korzystnego wpływu na gospodarkę węglowodanową. Kasze, ryż, makaron powinny być
gotowane al dente – lekko twarde. Do przygotowywania potraw należy używać mąki pełnoziarnistej
(oznaczona numerem powyżej 1000) zamiast oczyszczonych mąk (typ 450, 500, 550) białych lub
mieszanki: mąka zwykła oczyszczona (w małej ilości) + otręby lub płatki naturalne. Najbardziej
korzystną techniką kulinarną, która przyczynia się do zachowania największej ilości składników
odżywczych jest gotowanie na parze. Można również do przygotowania niektórych potraw stosować
duszenie w wodzie lub w niewielkiej ilości tłuszczu. Niektóre potrawy można piec w folii bez
dodatku tłuszczu lub z jego niewielką ilością. Należy ograniczać obróbkę w wysokiej temperaturze,
głównie smażenie, a do smażenia naleśników, omletów, placków można używać niewielkiej ilości
tłuszczu lub smażyć je na patelniach nie wymagających jego dodatku.

Warzywa i owoce w miarę możliwości należy spożywać w postaci surowej, ewentualnie blanszowanej – należy skrócić proces gotowania warzyw i owoców, kiedy tylko to możliwe. Jeśli nie jest to konieczne nie rozdrabniajmy
także nadmierne poszczególnych posiłków, przykładowo – zamiast marchewki startej na tarce
możemy podać ją w większych kawałkach.

W zbilansowaniu diety, odpowiednim doborze produktów i ich połączeniu pomoże dietetyk kliniczny, który przy opracowaniu planu żywienia uwzględni również czynniki stylu życia i ewentualne choroby współistniejące.

 

Niezwykle ważna aktywność fizyczna

Odpowiednia aktywność fizyczna zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę, dlatego ruch powinien być
nieodłącznym elementem dietoterapii. Rekomendowana minimalna ilość aktywności fizycznej to 30
minut dziennie. Zaleca się co najmniej 150 minut, a optymalnie 300 minut tygodniowo aktywności
fizycznej o charakterze tlenowym i średniej intensywności. Zalecane rodzaje aktywności fizycznej,
które pozwolą na zwiększenie ogólnej kondycji organizmu to: szybki marsz, szybki marsz z kijkami
(nordic walking), pływanie i ćwiczenia w wodzie, sztuki i sporty walki, zespołowe zajęcia grupowe czy
tenis. Wskazane jest także, aby przynajmniej dwa razy w tygodniu dodatkowo były wykonywane
również ćwiczenia siłowe angażujące duże grupy mięśniowe. W kontekście redukcji masy ciała ilość i
intensywność treningów należy stopniowo zwiększać, a rodzaj wysiłku fizycznego dostosować
indywidualnie do potrzeb i możliwości organizmu.

 

Zadbaj o zdrowie i zrzuć zbędne kilogramy ! 
Dieta medyczna 
Dieta na miarę Twoich genów 

Chcesz dowiedzieć się więcej na temat insulinooporności? A może ten temat dotyczy Ciebie? Już dziś umów się na wizytę do dietetyk Klaudii Wiśniewskiej.

Godziny przyjęć specjalisty: 

 
Wtorek: 16:30-20:00
Czwartek 16:30-20:00
Dodatkowe godziny przyjęć:
Piątek 17:00-20:00
Sobota 8:00-15:00

 

PIŚMIENNICTWO:

1. Hotamisligil G.S.: InflamatoryPathways and insulin action. Int. J. Obes. Relat. Metab.
Disord. 2003; 27: 53–55. 23.
2. Papakonstantinou E., Kechribari I., Mitrou P. i wsp.: Effect of mealfrequency on glucose
and insulin levels in women with polycysticovarysyndrome: a randomisedtrial.
EuropeanJournal of ClinicalNutrition, 2016, | doi:10.1038/ejcn.2015.225
3. Rideout T. C., Marinangeli Ch. P. F., Martin H. i wsp.: Consumption of low-fatdairyfoods
for 6 monthsimproves insulin resistancewithoutadverselyaffectinglipidsorbodyweight in
healthyadults: a randomizedfree-living cross-overstudy. NutritionJournal, 2013; 12:56
4. Adamska E., Górska M.: Indeks i ładunek glikemiczny diety. Przegląd
Kardiodiabetologiczny 2008; 3 (3): 223–231
5. Asemi Z., Samimi M., Tabassi Z. i wsp.: A randomizedcontrolledclinicaltrialinvestigating
the effect of DASH diet on insulin resistance, inflammation, and oxidativestress in
gestationaldiabetes. Nutrition. 2013; 29(4): 619-24
6. Corsino L. ,Sotres-Alvarez D., Butera N. M. i wsp.: Association of the DASH dietarypattern
with insulin resistance and diabetes in US Hispanic/Latino adults: results from the
HispanicCommunityHealthStudy/Study of Latinos (HCHS/SOL). BMJ Open Diab Res Care
2017;

 

 

Szybki kontakt!
+
Wyślij!

Sanvita Logo


Informacja oraz rezerwacja telefoniczna +48 535 300 340
Wyślij SMS o treści "wizyta" - oddzwonimy!

Nasz Serwis internetowy używa plików cookies do prawidłowego działania strony. Korzystanie z Serwisu bez zmiany ustawień dla plików cookies oznacza, że będą one zapisywane w pamięci urządzenia. Ustawienia te można zmieniać w przeglądarce internetowej. Więcej informacji udostępniamy w Polityce plików cookies. dowiedz się więcej

Cookies – nasz Serwis internetowy wykorzystuje technologię Cookies w celu dostosowania jego funkcjonowania do Twoich indywidualnych potrzeb. Możesz zgodzić się na to, aby wpisane przez Ciebie dane zostały zapamiętane, dzięki czemu będziesz mógł bez powtórnego wpisywania korzystać z nich przy następnych odwiedzinach na stronach internetowych Serwisu. Właściciele innych witryn nie będą mieli dostępu do tych danych. Jeżeli natomiast nie zgadzasz się na personalizowanie Serwisu, proponujemy wyłączenie obsługi Cookies w opcjach przeglądarki internetowej.

Zamknij